We hebben gekeken naar 8 geturfde Schotse whisky's en deze vergeleken met 60 vergelijkbare drams, op basis van recensies van proefplatforms. De vraag: hoe hervormt geturfde mout het aroma en de smaak van Schotse whisky in vergelijking met standaardexpressies? De steekproef is klein en leunt sterk op grote blended namen, dus beschouw de patronen als een richtlijn, niet als een wet van meden en perzen.
Belangrijkste inzichten
- Geturfde en rokerige smaken komen ongeveer vijf keer vaker voor dan bij vergelijkbare whisky's.
- Onder de rooklaag schuilt een groen, aards randje dat sterker aanwezig is dan normaal.
- Bourbonvaten vormen de basis van elke fles en houden de zoetheid zuiver, terwijl een zwaar wijnkarakter op de achtergrond blijft.
Aandeel van elke smaakgroep in de reviews van deze 8 dranken, vergeleken met 60 andere Whisky-dranken.
Hoeveel van deze 8 dranken elk hoofdvattype, elke finish en elke productiemethode hebben.
Gemarkeerde woorden zijn termen uit ons Smaakwoordenboek, gekleurd op basis van hun smaakgroep. Bekijk alle smaakgroepen
Waarom valt de rook zo sterk op?
Turf is deels vergaan plantaardig materiaal, en het verbranden ervan om de gemoute gerst (het graan dat uiteindelijk whisky wordt) te drogen, laat een rokerige stempel achter op het graan. Die stempel overleeft het hele proces tot in de fles.
In onze data spreken de cijfers voor zich:
- 18,6% van het smaakaandeel in deze whisky's is geturfd en rokerig.
- 3,7% is het aandeel in de vergelijkingsgroep.
- 5,02x is de resulterende lift, wat betekent dat rook vijf keer zo aanwezig is als in doorsnee whisky's.
Recensenten vallen telkens terug op turfrook, een ziltige toets van zeelucht en een geblakerd kampvuurkarakter. Samen komen ze over als rook met een zilte toets, en niet zomaar als een eenvoudig kampvuur.
Waar komt dat grassige randje vandaan?
Dit was de verrassing. Plantaardige en aardse tonen liggen 1,78 keer zo hoog als de baseline, dus onder de rook bevindt zich een laag die smaakt naar een vers gemaaid gazon.
Recensenten maken melding van een groene frisheid en vaak van gemaaid gras. Die frisse toon is belangrijk, omdat hij voorkomt dat de rook zwaar of asachtig aanvoelt. In plaats van één dikke muur van rook, krijg je rook met een frisse, natuurlijke lift.
Wat doen de vaten met de rook?
Alle 8 flessen brachten tijd door op bourbonvaten, wat dit de rode draad maakt. Bourbonvaten bieden doorgaans een zoet, subtiel eikenhouten canvas, waardoor de rook zuiver blijft en niet vertroebelt. Daarom vallen ook vanille en een zachte honingzoetheid op, gewikkeld rond de turf.
Sherryvaten zorgen voor een twist. Drie van de 8 flessen (37,5%) zijn hierop gerijpt, en die neigen nóg meer naar het aardse: 2,06 keer de baseline voor plantaardige en aardse tonen. Sherryvaten staan erom bekend zwaar, drogend donker fruit te geven, maar hier blijft die wijnachtige zwaarte op de achtergrond. Wijnachtige en geoxideerde tonen komen uit op slechts 0,67 keer de baseline, waardoor je eerder rook, gras en zoetheid proeft dan rozijnen en rijke wijn.
Probeer deze eens
- Johnnie Walker Double Black: Een geweldige manier om versterkte turfrook en geroosterd vatkool te proeven, verzacht door zoete vanille.
- Johnnie Walker Green Label 15 Year: Laat de aardse, kruidige en grassige kant van geturfde mout zien, omhuld door een maritieme rook.
- Glenfiddich Cask Collection Vintage Cask: Laat zien hoe turfrook samengaat met boomgaardfruit en de zoetheid van confiserie in een single malt.